Siber Suç, Casusluk ve Savaş Arasındaki İnce Çizgi

Siber Suç, Casusluk ve Savaş Arasındaki İnce Çizgi

Siber suç, siber casusluk ve siber savaş arasındaki fark genellikle birkaç tuş vuruşundan ibarettir. Çünkü hepsi benzer teknikler kullanır. Good Harbor Consulting Yönetim Kurulu Başkanı Richard Clarke, Londra’daki RSA Europe 2010 konferansında yaptığı açılış konuşmasında bu durumu vurguladı.

Siber Suç

Siber suç sadece bir teori değil, her gün yaşanan bir gerçekliktir. Clarke, sadece iki hafta önce ABD’de bir siber kartelin tutuklandığını açıkladı. Ancak tutuklananlar, para katırı olarak hareket eden öğrencilerdi. Bu katırlar, siber suç hiyerarşisinin en alt seviyesinde yer alarak sadece banka hesabı açıp paranın giriş çıkışına izin veriyorlardı.

Clarke, bu kartellerin genellikle Moldova, Estonya, Belarus veya Rusya’da bulunduğunu belirtti. Bilgisayarları ve sunucuları aramak için çıkarılan mahkeme kararlarını içeren uzun soruşturmaların ardından suçlar bu ülkelere kadar takip ediliyor. Ancak bu ülkelerden işbirliği genellikle gelmiyor. Bu da onları etkili siber sığınaklar haline getiriyor.

Saldırılar kendi sınırları dışında gerçekleştiği ve siber suçlular polise rüşvet verdiği sürece, yerel yetkililer göz yumuyor. Bu suç ortaklığı daha da ileri gidebilir. Hükümetler, diğer uluslara saldırmak için bu siber suçluları kullanırken inkar edilebilirliği sürdürebilirler.

Clarke, bu durumu kara para aklama sorununa benzetti. Geleneksel olarak kara para aklamaya karışan ülkelere, sorunu önlemek için normlar ve uygulama standartları sunuldu. Uymadıklarında, para birimi devalüasyonu gibi sonuçlarla tehdit edildiler. Aynı yaklaşımın siber suça da uygulanabileceğini öne sürdü. Eğer bu ülkeler standartları karşılamazsa, onlara giren ve çıkan trafiği sınırlayabilir veya izleyebiliriz. Şu anda çok az şey yapılıyor ve siber suç karlı olmaya devam ediyor.

Kurumsal Siber Casusluk

Siber suçlular, kimlikleri, parayı ve kimlik bilgilerini çalmak için ağlara sızarlar. Siber casusluk iki biçimde ortaya çıkar ve endüstriyel casusluk bunlardan ilkidir. Büyük şirketler, rakipleri hakkında bilgi toplamak için iş zekası firmaları kiralarlar ve genellikle bu istihbaratın kaynaklarını göz ardı ederler. Çalınan öğeler genellikle endüstriyel tasarımlar, kimyasal formüller, yeni ürün bilgileri ve havacılık verilerini içerir.

Clarke, yakın zamanda 3.000 diğer ABD şirketini etkileyen ve hepsinin güncel güvenlik önlemleri almış olduğu Google saldırısını örnek gösterdi. Bu şirketlerin çoğu siber güvenliğe yıllık on milyonlarca veya yüz milyonlarca dolar harcıyor. Ancak saldırıya uğradığını bilen çoğu ABD şirketine dış bir kaynak tarafından bilgi verildi. Veriler çalındığında ağda kalır, bu da tespiti zorlaştırır. Açık işaretler olmadan terabaytlarca bilgi sızdırılabilir.

Gelişmiş bir siber araştırma tesisinin bir saldırıyı keşfettiği ve ancak sistemlerini bağlantısını keserek durdurabildiği bir olayı paylaştı. Uyguladıkları her karşı önlem, bir karşı saldırıyla karşılandı ve onları günlerce çevrimdışı bıraktı. Bu durum gelişmiş şirketlerin başına geliyorsa, daha az gelişmiş kuruluşlar işletim sistemleri ve yönlendiriciler için kaynak kodları da dahil olmak üzere kritik verileri şüphesiz kaybediyorlardır.

Siber Savaş

Clarke, siber casusluk ile siber savaş arasındaki çizginin ince olduğunu açıkladı. Aynı teknikler geçerlidir. Siber savaş, zarar verme, bozma veya yok etme niyetiyle ağlara erişimi içerir. ABD, bir SCADA sistemini manipüle ederek bir jeneratörün patlamasına neden olabileceğini gösteren bir deney yaparak bu tür saldırıların potansiyel sonuçlarını sergiledi.

Clarke, trenleri raydan çıkarma, jeneratörleri patlatma veya elektrik hatlarını eritme gibi potansiyel tehlikelerden bahsetti. San Francisco’daki son boru hattı patlamasının benzer yollarla meydana gelmiş olabileceğini tahmin etti. Kontrol sistemleri, sabote edilirken normal görünmek üzere manipüle edilebilir.

Finansal kurumlar ve borsalar da savunmasızdır. Clarke, ABD borsasının aşırı dalgalanma yaşadığı ve bunun bir siber saldırıdan kaynaklanmış olabileceği bir olaya atıfta bulundu. Çözümleri, hiç yaşanmamış gibi davranmaktı.

Stuxnet saldırısı, dört sıfır gün güvenlik açığı kullanan, bilinen ilk kötü amaçlı SCADA sistemi saldırısıdır. Siemens Win CC sistemlerini dar bir şekilde hedef alarak güdümlü bir füze gibi işlev gördü.

Siber Savaşa Hazırlanmak

Clarke, siber savaşın yakın olmamasına rağmen, ulusların potansiyel çatışmalar için siber araçlarını hazırladığını vurguladı. Örneğin, bir seyir füzesi kullanmak yerine bir siber saldırı başlatabilirler. ABD veya Birleşik Krallık’ın Rusya veya Çin ile savaşa gireceği bir senaryo öngöremedi.

Clarke ayrıca Stuxnet’in, nükleer silah programı nedeniyle inceleme altında olan İran’ı hedef aldığını belirtti. İran’ın nükleer silah üretmesini engellemek için yaptırımlar uygulandı. ABD, İsrail ve İran’ı içeren varsayımsal bir çatışmada, siber saldırılar ABD’deki sistemleri felç edebilir.

Siber savunma küresel olarak zayıf kalmaya devam ediyor. Clarke, odağın saldırgan siber savaştan savunma stratejilerine kaydırılması gerektiğini savundu. Ülkelerin siber saldırılara karşı savunma için planlara ve stratejilere ihtiyacı var.

Siber Barışın Geleceği

Clarke, siber barışın beklentilerini sorarak konuşmasını sonlandırdı. Nükleer silah anlaşmalarına benzer anlaşmalar ve antlaşmalar yapılmasını savundu. Bu süreçler zaman alsa da, başlamak çok önemlidir. Siber silah kontrol anlaşmaları küresel güvenliği artırabilir.

Son olarak Clarke, ağ mimarisini yeniden düşünmeyi önerdi. Sadece güvenlik çözümlerine yatırım yapmak yerine, yeni protokollere yönelik araştırmaları finanse etmeyi ve muhtemelen daha güvenli bir internet geliştirmeyi önerdi.