Siber Savaşın Hukuki Boyutları ve Uluslararası Anlaşmalar

Siber Savaşın Hukuki Boyutları ve Uluslararası Anlaşmalar

Siber saldırıların hukuki çerçevesi ve uluslararası hukuktaki tanımı, ülkelerin uzun süredir tartıştığı konuların başında geliyor.

İngiliz dergisi INFO’da yayımlanacak yeni ve kapsamlı bir hukuki araştırmaya göre, kışkırtılmamış bir siber saldırı olasılığı düşük görünüyor. Araştırma, siber savaşla ilgili 150 yıllık Cenevre Sözleşmeleri serisini inceliyor. Buna rağmen “siber savaş” terimini tanımlamak ve bu alanda geniş bir uzlaşı sağlamak hala zorlu bir süreç olarak kalıyor.

Siber Savaş Nedir?

“Siber” ve “savaş” kavramları, uzun yıllardır soyut terimler olarak kabul ediliyor.

Bir saldırıya uğrayan ülkeler, genellikle orantılı misilleme tedbirleri alma hakkını savunuyor. Ayrıca devletler, savaş sırasında ellerindeki tüm araçları kullanma eğilimi gösteriyor.

Uluslararası Anlaşma Hükümleri

Siber savaş konusu yaygın biçimde tartışılsa da, 1990’larda uluslararası bir anlaşmaya iki kritik hükmün eklendiğini çok az kişi biliyor.

Neredeyse her ülkenin imzalayıp onayladığı bu anlaşma, bir ülkenin başka bir ülkeye ait ağları, hizmetleri ve ekipmanları olumsuz etkileyebileceği koşulları sınırlandırıyor. Büyük siber güvenlik olaylarının ardından eklenen bu hükümler, ülkelere şu yükümlülükleri getiriyor:

• “Diğer Devletlerin telekomünikasyon hizmetlerinin işleyişine teknik zarar vermekten kaçınmak.”
• Diğer Üye Devletlerin yetki alanındaki telekomünikasyon tesislerinde kesintileri önlemek amacıyla pratik önlemler almanın gerekliliğini kabul etmek.

Metindeki “telekomünikasyon” terimi; herhangi bir ortam aracılığıyla iletilen tüm hizmetleri, sinyalleri ve iletişimi kapsıyor. Bu hükümlerin katı yapısı nedeniyle, gelecekteki anlaşma revizyonlarına bir “savunma tedbirleri” maddesi eklenebilir.

Tarihsel Bağlam ve Gelecek Adımlar

Ağları birbirine bağlamak için 1850’de ve dünya çapında kablosuz iletişimi sağlamak için 1906’da imzalanan ilk anlaşmalardan bu yana, çatışmalar sırasındaki BİT (Bilgi ve İletişim Teknolojileri) siber olaylarının potansiyeli kabul ediliyor.

Onlarca yıllık deneyimle olgunlaşan bu hükümler, ilk İnternet olaylarının ardından, on yıldan uzun bir süre önce daha da güçlendirildi.

Diğer ülkelere karşı sorumlulukların yanı sıra tüm devletler kendi sınırları içinde geniş yetkilere sahip. Ülkeler; devlet güvenliği için tehlikeli görülebilecek ya da yasalara, kamu düzenine ve ahlaka aykırı olabilecek her türlü iletişimi durdurma hakkını elinde bulunduruyor.

Bu “BİT güvenliği” hükümlerinin hayata geçirilmesi yolundaki sonraki adımlar, 15 Temmuz’da dünyanın önde gelen 15 gücünün katıldığı Birleşmiş Milletler Uzmanlar Grubu anlaşmasıyla ilerliyor.

İleriye Dönük Adımlar

“Siber savaş” kavramını tanımlamak güç olsa da ülkeler; tehditleri, riskleri ve güvenlik açıklarını azaltmak için çeşitli forumlar ve araçlar üzerinden işbirliğini artırıyor.

Siber uzay adeta fiziksel dünyayı yansıtıyor. Ülkeler mevcut anlaşma hükümlerini uygulamak ve siber çatışmaların büyümesini engellemek için ortak bir zeminde buluşmayı sürdürüyor.