GCHQ’nun Yeni Direktörü Anne Keast-Butler, Personel Sorunlarıyla Karşı Karşıya

GCHQ’nun Yeni Direktörü Anne Keast-Butler, Personel Sorunlarıyla Karşı Karşıya

İngiltere’nin Hükümet İletişim Merkezi (GCHQ) yeni direktörü Anne Keast-Butler, bu hafta göreve başladığında terör komplolarıyla mücadele ve Rusya’nın Ukrayna işgali hakkında istihbarat sağlama gibi önemli çalışmaları kutladı. Ancak Cheltenham’daki görevi, kurumun daha içsel bir sorunla, yani işe alım ve elde tutma zorluklarıyla boğuştuğu bir döneme denk geliyor.

Yakın tarihli bir Parlamento raporunun ekinde yayımlanan verilere göre, GCHQ, Mart 2021’de sona eren mali yılda 460’tan fazla pozisyonu dolduramadı. Genel istihdam sayılarına ilişkin daha güncel rakamlar henüz yayımlanmamış olsa da, kurumdaki birden fazla kaynak, The Record’a yeni personel çekmenin ve mevcut personeli elde tutmanın sürekli bir sorun olduğunu belirtti.

Çeşitlilik ve Kapsayıcılık Çabaları

GCHQ’ya liderlik eden ilk kadın olarak Keast-Butler’ın atanması, kurumun daha çeşitli geçmişlere sahip adayları işe alma çabaları için başlı başına bir başarıdır. Kadınlar, kurumun daimi iş gücünün sadece üçte birinden biraz fazlasını (%34,6) oluşturarak Mart 2022 itibarıyla en belirgin şekilde az temsil edilen gruptur.

Bu dengesizliği iyileştirme çabalarının bir parçası olarak GCHQ, son beş yıldır yıllık cinsiyetler arası ücret farkı raporu yayımlamaktadır. Ancak bu, kurumda istihdam edilen kadınların oranında önemli bir artış sağlamadı; en son rakamlar, Mart 2018’deki %34,9’dan hafif bir düşüşe işaret ediyor.

Çeşitliliğe odaklanma ideolojik değildir, ancak bu gerekçelerle eleştirilmiştir. Eski hükümet bakanı Jacob Rees-Mogg, görevdeyken GCHQ’nun kapsayıcılık rehberini ele alan bir tabloid gazeteye “uyanık casuslardan” şikayet etmişti. Rees-Mogg, “Bu tür şeylerle uğraşmak onların işi değil, ülkeyi güvende tutmak için oradalar” demişti.

Ancak kurum için çeşitlilik, görev açısından kritik kabul ediliyor. GCHQ’nun strateji, politika ve katılım direktörü Jo Cavan, The Guardian’a daha iyi cinsiyet dengesine sahip terörle mücadele görev ekiplerinin işlerini nesnel olarak daha iyi yaptığını belirtmişti. Bu, çeşitli bir iş gücü yetiştiremezse, kurumun ülkeyi güvende tutma konusunda yeterince iyi bir iş çıkaramayacağı anlamına geliyor.

Brunel Üniversitesi Londra’da istihbarat ve güvenlik çalışmaları kıdemli öğretim görevlisi Dan Lomas, “Unutulmaması gereken şey, istihbarat camiasının Jacob Rees-Mogg’u işe almaya çalışmadığıdır. GCHQ’nun ne olduğunu bilmeyen veya başvurmaktan vazgeçebilecek yeni nesil mezunlara ulaşmaya çalışıyorlar” dedi.

Etnik çeşitlilik, yabancı istihbaratın gerektirdiği kültürel farkındalık ve dil analistleri için en iyi adayları sağlamak açısından da hayati öneme sahiptir; özellikle Mandarin Çincesi, Rusça, Arapça, Farsça ve Korece gibi genellikle İngiliz okullarında öğretilmeyen ve üniversitede nadiren okunan diller için.

Lomas, “Üniversitelerde dil eğitimi alımı, kısmen hükümet politikası ve öğrencilerin başka şeyler okumayı tercih etmeleri nedeniyle yıllardır korkunç durumda” diye ekledi.

GCHQ’nun başvuru havuzunun çeşitliliğini genişletme çalışmaları, geçen Kasım ayında bir başvuru sahibinin ebeveynlerinden en az birinin İngiliz vatandaşı olmasını gerektiren kuralın kaldırılmasına yol açtı. Kurum ayrıca, az temsil edilen demografik gruplardan potansiyel adayları resmi bir başvurudan önce iletişime geçmeye davet etmek için “ilgi kaydı” etkinlikleri düzenliyor.

Lomas, “Diğer ek sorun ise, bazı topluluklarda hükümetin belirli bölümleri için çalışmaya karşı gerçek bir isteksizlik olmasıdır, çünkü kendilerinin hedef olduklarını düşünüyorlar. Bu haklı olabilir veya olmayabilir, ancak İngiliz toplumunun belirli kesimlerinde görevin ‘bize’ yönelik olduğuna dair algılar var” diye ekledi.

Markalaşma ve İşe Alım Süreçleri

Lomas’a göre, özellikle mezunların işveren seçimiyle karşı karşıya kaldığı durumlarda, zorluğun bir kısmı markalaşmadır. İngiliz hükümeti, GCHQ’nun varlığını resmi olarak 1994 yılına kadar kabul etmedi ve kurumun en büyük ilgi odağı, 2013’teki Edward Snowden sızıntılarının ardından toplu gözetim iddialarına yanıt vermek zorunda kalmasıydı.

O zamandan beri kurum, çalışmalarının ne anlama geldiğini açıklamak için çok sayıda halkla ilişkiler faaliyeti yürüttü. Kurumun bu faaliyetlerin getirdiğine inandığı faydalara rağmen, bu her zaman denetim organları tarafından desteklenmedi; Parlamento İstihbarat ve Güvenlik Komitesi, kurumların medya faaliyetlerini sürekli olarak eleştirdi, hatta Gizli İstihbarat Servisi başkanının bir Twitter hesabına sahip olmasından bile şikayet etti.

COVID-19 salgınının etkileri de yüzlerce pozisyondaki açığa katkıda bulunmuş olabilir, ancak işe alım ve elde tutma zorlukları kalıcıdır ve sadece markalaşma veya çeşitlilik meselesi değildir.

GCHQ, hem kurumun hem de adayların istihdamları sırasında güvende kalmasını sağlamak için kendi işe alım süreçlerini yürütür. Kayıtta konuşma izni olmayan ve isminin açıklanmaması koşuluyla konuşan kaynaklar, departmanın yavaş çalışmasının pozisyonları doldurmada bir engel olduğunu belirtti. Bir sözcü, ekibin geçen yıl hedeflerine ulaştığını, ancak bu sonuçların önceki yıllara göre nasıl olduğunu yorumlamadı.

Adayların becerilerini, kişilik uyumlarını ve ardından güvenlik soruşturmasını içeren uzun işe alım süreci, neredeyse bir yıl sürebilir, bu da bazen adayların vazgeçmesine veya başka fırsatları kabul etmesine neden olabilir. “İlgi kaydı” fuarları gibi işe alım etkinlikleri, GCHQ’ya bu süreç boyunca başvuru sahiplerini elde tutma şansı sunar. Kurum, bunu başardığını ve geçen yıl ilk kez %50 kadın ve %25 etnik azınlık temsiline sahip bir “işe alım hattı” sağladığını belirtiyor.

Yeterli Büyüme Alanı Var mı?

Keast-Butler’ın atanması cinsiyet eşitliği için olumlu bir işaret olsa da, göreceli olarak dışarıdan bir aday olarak (kardeş kurum MI5’ten katıldı), atanması bazıları tarafından iç terfi fırsatlarının eksikliğinin bir sembolü olarak da algılanabilir.

Keast-Butler’ın selefi Jeremy Fleming de benzer şekilde MI5’ten kuruma katılmıştı. Ondan önceki direktör Robert Hannigan, istihbarat çalışmalarında uzmanlaşmış bir memurdu. 2008’den 2014’e kadar kuruma liderlik eden Iain Lobban, kariyerini kurumda geçirmiş en son direktördü. Belki de tesadüfen, personel arasında da son derece popülerdi.

The Record, bu yılki direktörlük süreci için mülakata alınan adaylardan sadece birinin şu anda kurumda kıdemli bir teknik rolde görev yaptığını anlıyor.

GCHQ’da eski kıdemli bir memur olan ve daha sonra siber güvenlik konusunda halkla etkileşim kuran kurumun bir parçası olan Ulusal Siber Güvenlik Merkezi’ni (NCSC) kuran Ciaran Martin, “Katıldığım GCHQ’da… kesinlikle bazı efsaneler, gerçekten çok teknik uzmanların yukarı baktıklarında örgütün tepesinde kendileri gibi kimseyi görmedikleriydi” dedi.

“Bu artık doğru değil” diyen Martin, “Tüm teknologlar insanları yönetmek ve liderlik etmek istemiyor, ancak isteyenler bunu yapabilir” diye ekledi.

NCSC’de kapsamlı teknik bilgiye sahip kıdemli isimler olan Paul Chichester ve Ian Levy’nin kurumun yönetim kuruluna direktör olarak atanmasını örnek gösterdi. Martin, “Bana, başkan olduğumda, çok fazla deneyim ve uzmanlığa sahip oldukları için dinlemesi çok faydalı olan bir grup insan sağlamanın yanı sıra, teknik insanların [kendilerini liderlik pozisyonlarında yansıtılmış görmelerini] de sağladı” dedi.

Yetenek Eksikliği mi?

Çok sayıda endüstri kuruluşu, siber güvenlik sektöründe vasıflı işçi açığı hakkında şikayetçi oldu; tahminlere göre adaylardan birkaç milyon daha fazla rol var. Geçen yıl yayımlanan İngiliz hükümeti destekli bir rapor, “siber güvenlik personeli açığının” yıllık 14.000’den fazla olduğunu tahmin ediyordu.

Martin, beceri açığının “depresyona girmesi çok kolay” olduğunu söyledi.

“Yaklaşık 2015’te, çok saygı duyduğum ve sevdiğim bir GCHQ gazisinin tüm NCSC fikrinin çılgınca olduğunu söylediğini hatırlıyorum. Birçok kişi bana NCSC fikrinin çılgınca olduğunu söyledi, ancak bu nedenle değil… [yani] ya bunu yapacak yeterli vasıflı insan yoktu ya da olsaydı bile çıktısını alacak kimse yoktu.”

Martin, adını vermediği gaziye saygı duyduğunu, ancak uyarısını dikkate almadığı için mutlu olduğunu söyledi. “Vazgeçmek kolaydır” dedi.

GCHQ’ya katılmadan önce Hazine’de memur olan Martin, “siber beceri açığı” hakkındaki endişeleri, Majestelerinin Gelir ve Gümrük İdaresi’nin (HMRC) bazen sorumlu tutulduğu bir sorunla karşılaştırdı: nüfus ve kazançlara göre ne kadar vergi toplanması gerektiği ile hükümet kasalarına fiilen ne kadar girdiği arasındaki fark olarak hesaplanan vergi açığı.

“Temel olarak, mükemmelliğe karşı ölçüm yapıyorsunuz, ancak hayat mükemmel değil; sadece vergi toplama gibi” dedi.

Martin, siber beceri açığının benzer şekilde kusurlu terimlerle ele alındığını düşündüğünü ekledi: “Yani bu mükemmel ve biz mükemmellikten X kadar uzağız.”

“Hükümette bazen akut beceri açıkları olur. Bazen belirli alanlarda olurlar, çünkü farklı uzmanlıklar olduğunu biliyorsunuz ve aslında [sadece] bir avuç insan bunu çözebilir… bu yüzden küçük bir elit gruba gerçekten ihtiyacınız var.”

Ancak hükümetin “aslında bu yeteneği büyük ölçüde korumayı başardığını” savundu.

“Her zaman daha fazlasını istersiniz, ancak yeterince elde etmeyi başardı. Daha sonra hükümette, endüstride ve benzeri yerlerde yüksek veya orta düzeyde yetkin siber güvenlik uzmanlarınız olabilir. Yani bu ikinci bir katman olarak adlandırılabilir. Ve üçüncü katman ise genel halkın eskisinden biraz daha bilgili olmasıdır. Ve bunlar üç farklı sorun, üç farklı zorluktur.”

Kurumdaki görevi sırasında Martin, halkla ilişkiler çabalarının ana odak noktasının, hassas hükümet ve özel sektör arasında paylaşılan “birkaç bin kişinin” “büyük bir fark yaratabileceği” en üst katman olduğunu söyledi; bu, “büyük toplu verilerin tam olarak yakalayamadığı” bir şeydi.

Sadece arz ve talep meselesi olarak, bu vasıflı işgücünün piyasa değeri çok yüksektir ve bu, kamu sektörünün karşılayabileceği ücretlerin çok ötesine geçer. Majestelerinin Hazinesi, Mart ayında yıllık 57.000 £ (yaklaşık 70.000 $) maaşla bir siber güvenlik başkanı pozisyonu için ilan verdiği için alay konusu olmuştu.

Geçen yıl enflasyonun %10’un üzerinde olduğu bir dönemde, kamu sektörü siber güvenlik maaşları arasındaki dramatik fark, anekdot olarak GCHQ mezunlarının özel sektöre daha fazla sayıda girmesine neden oluyor gibi görünüyor. Kurumdaki kıdemli bir kaynak, ayrılan kişi sayısına ilişkin kesin verilerin büyük olasılıkla çok gizli olduğunu söyledi.

Bu yılın başlarında Belfast’taki CyberUK konferansında konuşan Başbakan Yardımcısı Oliver Dowden, iş ilanına yönelik eleştirilere ve ücret farkına değinerek, “bir siber uzmanı, özel sektörde aynı rol için beş ila yedi kat, hatta daha fazla kazanabileceğini biliyor” dedi ve “en iyi siber uzmanlarını kamu hizmetine çekmeye devam edebilmek için maaşları ve teklifimizin diğer kısımlarını iyileştirmek için daha ne yapabileceğimizi inceliyorum” diye ekledi.

Martin, The Record’a elde tutmanın görev süresi boyunca odaklandığı bir konu olduğunu söyledi: “İnsanları orada tutan şeyin ne olduğunu çok düşündük. Çünkü insanlara biraz daha fazla para verebilseniz bile – ve bazen verebilirsiniz – özel sektör maaşlarıyla rekabet edemezsiniz. Özellikle böyle bir zamanda, vergi mükellefinin bu tür maaşları finanse ettiğini düşünürlerse, bu saçma, ulusal bir skandal olurdu.”

İşe alım ve elde tutma zorluklarına rağmen, GCHQ’da işlerinin önemiyle son derece nitelikli ve motive olmuş binlerce erkek ve kadın olduğunu belirten Martin, “Gerçek şu ki, bazı hükümet işleri doğası gereği ilginçtir” dedi.

“Açıkçası, birçok insanın devletin çeşitli yönlerinin çalışmamasından ve kamu alanının çeşitli yönlerinin biraz köhne olmasından şikayet ettiği bir zamanda, devlet hizmetinde siber alanda çalışan insanlara büyük bir gururla bakabiliriz.”